In de loop van de 18de eeuw werd ons grondgebied steeds nauwkeuriger en systematischer in kaart gebracht. De aanleiding was vaak militair: opeenvolgende oorlogen brachten Franse en Habsburgse legers naar onze streken, en met hen hele teams van militaire ingenieurs en cartografen. Maar achter die militaire drijfveer schuilde ook een bredere wetenschappelijke ambitie: de cartografie professionaliseerde zich, met nieuwe meetinstrumenten, gespecialiseerde opleidingen en een steeds uniformere kaarttaal die over heel Europa herkenbaar werd.

In deze lezing neemt dr. Soetkin Vervust u mee langs de belangrijkste karteerprojecten van die eeuw, van de Franse ingenieurs Pennier, Naudin en Masse tot het team rond Villaret en Cassini de Thury, en uiteindelijk de beroemde Ferrariskaart, opgemaakt onder leiding van graaf de Ferraris in de jaren 1770. Wie waren deze mannen, hoe gingen ze te werk en hoe kunnen wij hun kaarten vandaag lezen, interpreteren en kritisch gebruiken voor historisch en landschappelijk onderzoek? De lezing zoomt daarbij zoveel mogelijk in op kaartbladen uit de streek.

Dr. Soetkin Vervust is landschapsarcheologe en als postdoctoraal onderzoeker verbonden aan de vakgroep Kunstwetenschappen en Archeologie van de VUB. Tussen 2011 en 2016 voerde ze aan de vakgroep Geografie van de UGent een doctoraatsonderzoek uit naar het productieproces van de Ferrariskaarten en hoe die zich verhouden tot andere grootschalige topografische karteringen uit de 18e eeuw. Vandaag richt haar onderzoek zich vooral op de landschapsgeschiedenis van de Belgische kust.